ทาง

                                                                                                                                                                                                                                                                                            

                                                                                       ทางเดิน

                          แสงส่องนำทางสิ่งมีชีวิตค้นหาที่มา  และไขว่คว้าหาคู่เคียงฝันดั่งละเมอเพ้อในเส้นทาง

                         ท้อเพียงเขาไม่ใช่ควรคู่หรือดีเกินไป  ชิงชังเพราะเท่าทันใจไกลสุดเอื้อมถึงรำพึงรำพัน

                          สลัดหลุดตีกลับติดหนึบดุดโคลนเหนียว ใจเราพันเกี่ยวกับใครใยพันลึกจริงหนอ

                         ยังเคว้งคว้างกลางยักไย่ของเวลา   ดุจแมลงติดกับดักเป็นอาหารแมงมุม 

                         เดียวดายค่ำคืนกลางดงดาวดารดาษ   กล้ามเนื้อผ่อนคลายยามลมโชยพัด

                         หลังจากเกร็งเคี่ยวข้นจากสมอง  สู่เส้นประสาทผ่านต้นคอส่งกระจายทั่วร่าง

                         พ้นพงหนามมาอย่างหายใจรดต้นคอ  จึงเพ่งมองทางข้างหน้าที่จะเดินต่อไป

                         ใครๆก็ต้องผ่านพบกับอุปสรรคขวากหนาม  แต่มันก็จะผ่านไปๆ ก่อนจะลับลา..จากกัน

                           

                            

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ร้อยเรียง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ ทาง

  1. Cancle พูดว่า:

    ชอบสองภาพนี้มาก….

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s