ห้วง

                                                                 เซื่องซึม

แสงแห่งจุดเริ่มต้นบนเพดานห้องเช่ากลางเมืองใหญ่  ลูกแก้วกระจายหลากสีสัน  กลิ้งเกลื่อนพื้นห้อง 

ไวโอลินเก่าวางอยู่มุมห้องอย่างเงียบเหงา  ดินสอสีกระจัดกระจาย ไร้อารมณ์สร้างศิลป์

กระดาษห่อของขวัญฉีกขาดอยู่ใกล้ริบบิ้นสีเงิน  เจ้าของห้องเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง 

คิดถึงคนที่จากไปไกล..เธอ

                                 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน อารมณ์ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s