มุสา..

                                                 

                   ให้ฉันอยู่เพื่อสิ่งใดหรือที่รัก..    ฤ เป็นที่ประจักษ์คนทั้งหลาย

                    คำมุสากระซิบหวานหวั่นกลับกลาย..  ดั่งเชื้อร้ายมอบความตายให้ต่อกัน

                    เหตุและผลเป็นเพราะคนนั้นอวดอ้าง..  อยากมีร่างอยู่เหนือธรรมจำสับสน

                    อุตริคิดขึ้นมาให้เหนือคน..  เหลือแค่ผลการกระทำหนำใจใคร..

                 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ร้อยเรียง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s